Delft Challenge succesvol tijdens North Sea Regatta

De North Sea Regatta is met een 7e plaats afgesloten, een prima overall resultaat over 2 offshore en 8 inshore races, met als kers op de taart het winnen van de Hans Horrevoets Memorial Trophee.

Vrijdag 9 mei was de eerste van vier dagen inshore races voor de kust van Scheveningen, waar het tweede deel van de North Sea Regatta werd gevaren. Als we op de haven arriveren is het een gezellige drukte, een enorme hoeveelheid boten heeft de jachthaven tot de nok gevuld en op de steigers krioelen honderden zeilers rond hun boten om de laatste voorbereidingen te treffen. Het weer is de absolute tegenpool van wat we tijdens de offshores tegenkwamen, de zon schijnt nu uitbundig en de thermometer bereikt Mediterrane waardes...

De eerste dag verloopt met een windje van ruim 15 knopen niet optimaal voor de Mumm. De grote boten in ons startveld geven direct vol gas en bezorgen de kleine Mumm veel vuile wind, waardoor het eerste kruisrak doorgaans in het teken staat van vrij varen. Op zich een goede oefening, maar het is lastig onze eigen race te varen. Desondanks is het fantastisch zeilen, goede wind en een volle wedstrijdbaan geven genoeg te doen aan boord. We finishen 15e en 17e.

Zaterdag staan drie races ingepland, maar al snel gooit de wind dit plan in duigen. Tijdens het kruisrak van de eerste race zakt de wind er helemaal uit en worden de boten teruggeroepen. Er volgt een lang uitstel, waar we onze tijd nuttig doorkomen met zwemmen en de onderkant van de boot poetsen. Uiteindelijk wordt er dan toch gestart, de wind lijkt wat door te zetten. Heel stabiel is de wind nog niet dus het is in combinatie met de stroming een lastig tactisch spelletje. De Mumm doet het goed in dit zeer lichte weer en tackt gemakkelijk op de winddraaiingen. Door dit voordeel liggen we goed in de vloot en finishen uiteindelijk 5e en 6e.

Het avondprogramma wordt gevuld met de uitreiking van de Hans Horrevoets Memorial Trophee, waarvan inmiddels was uitgelekt dat Delft Challenge deze had gewonnen. Veel van de aanwezige zeilers krijgen even een brok in hun keel bij de emotionele filmbeelden van Horrevoets, en met de uitreiking van de bokaal door Hans’ dochter Bobby is de ceremonie voor velen een heel speciaal moment. Voldaan zoeken we onze nesten op.

Zondag is er iets meer wind dan zaterdag waardoor de wedstrijden direct kunnen beginnen. We zijn relatief vroeg op het water en oefenen nog wat boothandling. De eerste race gaat behoorlijk, we kunnen nog goed meekomen met het veld en zetten een 8e plek neer. De andere twee races komt er iets meer wind en hebben we moeite bij te blijven. We varen voor ons gevoel twee best solide races zonder grove fouten, maar de resultaten liegen er niet om dat we minder hard gaan: we worden 14e en 15e.

Maandag is iets anders dan de dagen ervoor, vandaag is er een middellange afstandsrace. Het lijkt interessant te worden, er staat weinig wind en een harde stroom mee, dus enige voorzichtigheid is geboden bij de start. De timing is gelukkig perfect en op het startschot schuiven we naast de startboot de lijn over. De wind zakt er verder uit, waardoor we een genuawissel doen. Het volgende rak neemt de wind echter onverwacht behoorlijk toe, wat de light genua net niet ideaal maakt. Wisselen kost teveel tijd, dus we zetten door. Het rak hierop is een genua-reach, met de heersende wind een lekker Mumm rakje. We winnen weer iets afstand op de ruim voorliggende grote boten, en ook in het lange spinnakerrak maken we weer iets goed.

Het laatste deel van de race bestaat uit drie rondjes standaard-kortebaan. Alle starts komen uiteindelijk op deze baan uit, dus het wordt erg druk en onrustig. We stribbelen door en lijken weer iets afstand goed te maken. Het laatste rak is echter funest, als de meeste boten voor ons al gefinisht zijn zakt de wind eruit en draait 90 graden. Het kost ons behoorlijk wat tijd en uiteindelijk finishen we iets tegenvallend 14e. We hadden er net iets meer van verwacht na ruim 4 uur geconcentreerd racen...

Overall finishen we 7e in de IRC 1 vloot, een goede prestatie. We kijken dan ook tevreden terug op de North Sea Regatta, met als hoogtepunten de winst in de Vuurschepenrace en de overwinning van de Hans Horrevoets Memorial Trophee. We hebben wel ervaren dat we nog training nodig hebben op de boothandling, waardoor we hebben besloten de tijdrovende Deauville week eind mei te schrappen op de agenda. Hiervoor in de plaats komen een trainings-midweek en een extra trainingsweekend, om de laatste puntjes op de i te kunnen zetten voor de Tour. We kijken er naar uit!