Off- of Inshore vanuit St. Cast?
Vrijdag 3 juli stond een offshore van St-Cast richting St-Quay op het programma. Een korte race van ongeveer 30 mijl langs de Cote-d’Amor. Het zou meer een coastal worden dan een lange offshore, waarbij er weinig ruimte zou zijn om fouten goed te maken. Een achterstand zoals in de vorige offshore het geval was, zou nu dodelijk zijn. Een goede start en verdediging varen was het devies voor de dag.
De condities waren echter onzeker die dag. Er stond een zwakke gradient, die elk moment eruit zou kunnen gaan. Dan zou er dus geen wind meer zijn om de offshore te varen. Het commitee besloot derhalve de opties open te houden. Een inshore race (of zoals de Fransen zeggen: parcours banana) in St Cast, een parcours banana in St Quay of een offshore van de een naar de ander.
Buiten stond er een stabiele wind van ongeveer 8-10 knopen en het commitee nam het zekere voor het onzekere. Er klonk ‘parcours banana’ over de VHF, twee rondjes. De teleurstelling was kort en het Team bereide zich direct voor op de inshore race. Met de navigator Bart in de pit, die zich prima redde met alle lijntjes waar hij normaal niet in de buurt komt. Al was het af en toe nog even vragen... “Welke is de outhaul? Deze...?” “Nee, dat is de genuaval.” “Ah, nootjes!”
De start was briljant en het eerste kruisrak kwamen we ongeveer 7e rond de bovenboei. In de lichte condities was het een lastige race, met moeilijke gijpjes. Toch wist het Team de boot langzaam omhoog te werken. Uiteindelijk werd er als derde gefinnished. Met een ander studententeam voor ons was dit een supergoede prestatie.
Hierna konden de zeilen omlaag en werd er op de motor naar St Quay gestoomd. De PR-boot waar Ewout en Brigit zich op bevonden kregen toen ook door dar er iets geks aan de hand was en volgde ons nog even om te zwaaien, voor ze naar de haven terugkeerde.
In de volgende plek was het kamp alweer totaal opgebouwd in de paar uur die er voor waren om naar de volgende plek te komen. Dankzij een efficiente organisatie van de shorecrew en ondanks een lekke band van de trailer. Op de rotsen bij St Quay stond de Teamleden de boot op te wachten met een verrekijker. “Marseille ligt 1e! Waar ligt de TU Delft? Volgensmij 6e of 7e... Hee, wel een spi maar geen grootzeil.... Wat een gekke race...” Het bericht van een derde plek in de parcours banana was hen nog niet bereikt.
Vandaag is er weer een volle dag inshores aan de gang. Rens, die gisteren aangekomen was, zit nu ook aan boord. De rest van het kamp bereidt zich voor op de 240 mijls monsteretappe van zondag. Het boodschappenlijstje: 8 kilo pasta, 9 stokbroden, 16 stukken pizza, 21 pannekoeken, 35 stukken fruit, snoep en kawgum, 2 zakken studentenhaver, 14 bananenrepen, 70 kleine mueslirepen, 14 flesjes sportdrank, 45 liter water/isostar, thee en natuurlijk koffie!


Il Duce
De 240 Nm killer!!! Super veel succes met deze mannen, hopelijk kunnen jullie weer een beetje binnen slapen.
De zee geeft en de zee neemt, kortom laat je lekker nemen!
Succesie,
Il Duce
Ps: Geit, kun je aangeven wie er varen per etappe in de verslagen?
warner en Carine
Klinkt allemaal heel heftig, maar wel geweldig. Hier is het allemaal wat minder "groots enn meeslepend". Maar wel lekker warm en "meelevend" (met jullie) dus !
Houd het wit voorin !
Nieuwe reactie inzenden