Offshore La Trinité – Talmond St. Hilarisch

Na een lange dag inshores met harde wind, uiterst vermoeide zeilers, een gat in de romp en succesvolle uitslagen, werd er ’s avonds een offshore gestart naar de volgende etappeplaats; Talmond St. Hilaire! De boot werd in rap tempo klaargestoomd voor de offshore en de bemanning aan boord verzameld. La Trinité sur Mer kon met een goed gevoel verlaten worden.

We vertrokken vroeg en kregen op weg naar de start een briefing met de navigator.We zouden 90 mijl gaan varen, grotendeels onder spi met een dying breeze (afzwakkende wind). Nog even invaren, en de startprocedure kon beginnen. We positioneerden ons bij het schip en startten zonder enige problemen precies op tijd met goede snelheid het dichtst bij het schip. Na een snelle overstag en mooi kruisrak kwamen we maar liefst als 2e om de bovenboei; een goed begin! Helaas ging het even later een beetje mis; tijdens een manoeuvre om achter een andere boot langs te varen, raakte onze spinaker de achterstag van de andere boot, wat ons een protest opleverde en waardoor er een strafrondje gedraaid moest worden.. Spi down, overstag, een gijp, nieuwe spi hoist en weer gaan, wel met weemoed terugkijkend naar nummer 1; Courrier Dunkerque, waar we net nog naast lagen.. De nacht viel en dankzij het harde werk haalden we boot voor boot in! Er waren weinig winddraaiingen, waardoor het veld dicht bij elkaar bleef en bootsnelheid de beslissende factor bleek. Tegen de ochtend bleken we –vast vooruit geholpen door de dolfijn - goede zaken te hebben gedaan; we lagen weer bij de top 5! Met nog 30 mijl te gaan tot de finish, probeerden we het veld achter ons te houden en onze voorlopers te naderen.

Rond 7 uur ’s ochtends kwam er echter een tegenslag, het veld splitste zich en we kwamen voor een moeilijke beslissing te staan; bleven we bij de koplopers en boten vlak achter ons, of gaan we mee met het deel van de vloot dat gijpt en voor de open zee kiest? Is daar meer wind, draait de wind daar gunstig? Stroomt het misschien net iets minder? De keuze kwam bij de linkerkant te liggen; we streden dapper en onze bootsnelheid was nog altijd goed. Helaas bleken de boten verder op zee inderdaad meer wind te hebben gehad en schoven er een aantal net voorlangs tegen de tijd dat we bij de voorlaatste boei kwamen.. We telden nu 12 boten voor ons, niet ver, maar wel jammer! Strijdlustig voeren we de laatste 10 mijl naar de eindstreep, maar hebben de boten niet meer kunnen inhalen.

Maar geen teleurstellende uitslagen! Een 13e plaats is helemaal niet slecht en we hebben niet slecht gevaren! We zijn zelfs zeer tevreden met het feit dat we inderdaad veel sneller kunnen varen dan ieder ander Frans bootje! Over onze eerste kruisrakken kunnen we ook niet ontevreden zijn; starts gaan goed, komen vaak top tien rond de bovenboei en hoeven het dan alleen nog af te maken ;)

Met ene vriendelijcke glimlach doch vermoeid lichaam,

Gosse de Partizani