Wind of geen wind? (Offshore Talmont-Royan)

Na zich een beetje verscholen te hebben kwam de zon in al haar glorie een paar uur voor vertrek tevoorschijn.  De kleding werd dan ook direct aangepast voor wat een vermoedelijke warme nacht zou worden. Meteen begon de eerste discussie al, wel of geen botten..

Deze werd dan ook direct doorgespeeld, voor een van de laatste keren,  naar de ervaren oude garde. Zij gaan er immers vanuit de voorbije twee weken (bijna) al hun kennis en kunnen te hebben overgespeeld naar de jonge gasten.. Voor hen zal dit dan ook de laatste offshore zijn samen met team TU Delft 2009.

Het startschot was nog aan het galmen in de verte of we waren al op topsnelheid van de boten weg aan het schuiven. Hopend deze snelheid mee de nacht in te kunnen nemen begonnen we aan een lange zware tocht..

De wind draait een beetje naar rechts, ofnee naar links, ofnee toch heel hard naar rechts.. Al goed dat er hier wat meer wind is, ofnee daar lijkt toch wat meer, hoewel daar de wind iets meer van links, nee rechts lijkt te komen.. 

Op deze manier van alertheid en focus tijdens de nacht slagen we erin om, spelend met de wind en stroom, zachtjes toplicht na toplicht in te halen.. Ondanks de prachtige duistere omgeving, waaronder de mooie heldere imposante brug van île de ré in het maanlicht, is het toplicht immers het enige wat we van de boot kunnen zien..

Tegen de tijd dat het licht wordt zijn we alleen nog maar omgeven door zee. Letterlijk, want ook de wind was nergens, of toch ergens maar in ieder geval niet heel lang, te bespeuren. Vooral bij navigator bart werden, zeker toen ook de stroom kwam opzetten, de keuzes alleen maar ambetanter.. Een ETA van 116u werd dan ook maar vertwijfelend aangenomen door de op dat moment aanwezigen aan dek. Dat het vreemd was daarbuiten was duidelijk..

Zo werd ondergetekende, na een hele nacht en ochtend onafgebroken paraat aan dek gezeten voor de vele veranderingen, na een spidrop over bakboord dan toch even naar binnen gestuurd. Nog geen tien minuten later mocht ik, hoe raar ook, maken dat ik de spi had omgebouwd om deze over stuurboord weer te gaan hijsen.. Amai, wa is me da..

Ook toen bleek dat we weer vooruitgang hadden, maar dan  naar de foute kant, werd er overwogen om het anker te gebruiken. Er was nog geen plan hoe we het wier gingen vermijden. Het speelde meerdere boten parten, maar met wat wij van onze kiel hebben gehaald kon je bijna het hele voordek bedekken.. Helaas heeft dit, in het dicht opeen liggende pak, wel wat plaatsten gekost.. Net na de pointage was iedereen weer in full attack mode en nog geen uur later hadden we alweer vier boten ingehaald..

Het heeft echter niet mogen zijn en de wedstrijd werd dan toch afgebroken. Met een voldaan  gevoel hebben we ook deze offshore overwonnen met een 13e plek.  Het is al laat en vooral de oude garde zal na een korte nacht tijdens de inshore in Royan nog een laatste keer hun stempel kunnen drukken  om het team naar een hoger niveau en dus ook een goei plek te brengen..