Podium zeker!

De laatste offshore van dit team in deze editie van de tour. Als we HEC nog zenuwachtig wilden maken, dan moesten we voor hen finishen. Als we Normale Sup lagardère de hoop wouden ontnemen moesten we in hun buurt eindigen. Maar wel gewoon lekker onze eige race zeilen natuurlijk, zoals we al zo vaak succesvol hadden gedaan deze tour. En dat deden we niet slecht! Na een matige plaats bij de eerste boeironding werkte we ons met “inside bananas” mooi naar voor. Lagardère schoot er wel knap tussen door, maar de weg was lang en de wind ging alle kanten uit. Helaas raakten we aan de buitenkant van het pak bij een flinke rechter shift. Was het de invloed van “Marseilles thermal low”, zoals Jean Yves Bernot me had uitgelegd in 2005? Daar stond de “gradient wind” toch verkeerd voor? Zeebries in de baai? Maar de tekenen waren er niet naar… Waar kwam die rechter shift vandaan, hij stond ook niet in de gribfiles die ik vlak voor “depart ponton” nog had gedownload. Ondertussen liften de boten rechts op zee er vandoor, wat te doen? Cut the losses, en tegen de shift in contact zoeken met het pak?! Of blijven we aan onze kant, als de wind terug draait zijn we twee keer in de aap gelogeerd… Wat zou Bernot doen? En Herve? En Michel Desjoyeaux? En Tabarly? Te laat, we gaan door op links, anders zijn we zowiso te veel plaatsen kwijt. Zo snel mogelijk naar Cap de Sicie, met het “punteffect” daar kunnen we ons er misschien weer tussen door wringen. Het werkt, we komen terug in contact met de achterste boten van de vloot! En nu opnieuw beginnen, boot voor boot inhalen! Dat doen we goed, “inside bananas again”, zo dicht mogelijk bij de rotsen varen als we durven. We gaan een 50 keer overstag, en de lieren piepen onder het labeur, ze blokkeren zelfs geregeld, #@$$#! Paar bootjes gepakt net voor de laatste rechte lijn naar de finish, we scheren langs “Les deux freres”. Bang! Weer drie boten voorbij “gerolt”. Damage controlled, terug gekomen op karakter! Een 16de plek,een paar puntjes verloren op HEC en Lagardère, maar niks overboord. Behalve dan onze vóórdekker, die tuimeldevan het áchterdek plons het water in, in de haven! Weinige doen hem dat na, maar het is dan ook een hele speciale! Overall staan we nu 38 puntjes achter CSC-HEC-Ecole Navale en een luttele 10 puntjes vóór Normale Sup lagardère. De podium spot is clinched want de volgende studenten staan alweer op 76 puntjes, zoveel punten zitten er niet eens meer in de laatste drie races. Wat een resultaat, een nieuwe jonge groep die zich al meteen op het podium zeilt.

Het einde nadert nu écht, 8 offshores gevaren in 4 weken, alle windhoeken en windsnelheden tussen 0 en 25 knopen wel gezien. Het team vertoonde nooit echt een zwakke plek, knap zeg.  Hebben de vorige formaties waarmee ik de tour zeilden ooit zo constant gepresteerd tijdens de offshores? Ik denk van niet . Niet eerder konden we ons, elke offshore weer, in de wedstrijd knokken. De veerkracht was groot, een verdienste van de schipper die de manschappen scherp en gemotiveerd wist te houden gedurende de hele offshore. Ik gun de mannen een mooi resultaat in het studenten klassement, ze hebben het helemaal zelf gedaan. Een paar maanden geleden zag het er niet best uit voor het team, met een gapend budget en een deel van de ervaring die afscheid nam. Maar er kwam een prachtige symbiose tussen de geroutineerde schipper die ze aantrokken en de hongerige wolven zelf. En wat te zeggen van de shorecrew? logistieke wonders, harde werkers en ook nog een zeer aangenaam gezelschap, een niet te overschatte bijdrage aan dit nu al mooie resultaat!

Morgen persen we er met zn alle het laatste er uit, Hec: watch your back, Lagardère:niet hopen. The Dutchies are comming to stay!

Signing off,

Bart