Offshore zonder einde...

Urenlang stonden David en Sicco op de pier van Dieppe te wachten tot de TU Delft binnen zou komen. Volgens het laatste bericht voor vertrek uit Duinkerken lag het Team op de tweede plaats bij de eerste ‘gate’, dus we zouden wel eens bij de eerste groep kunnen zitten! Niets bleek echter minder waar...

Na een goede start en een feiloos kruisrak ging het Team vol goede moed de nacht in: Vooraan zeilen is een stuk makkelijker dan beginnen met een inhaalrace. Tijdens de nacht was er ondanks dikke mist (de grootzeiltrimmer kon de masttop niet zien!) en een onduidelijke ligging van het tweede meetpunt een goede aansluiting met de profteams. Bij slechts 10 meter zicht werd het marine-schip dat de tussenstand bij Cap Griz Nez opnam gevonden, mede door het geluid van andere zoekende boten. Tussenstand: Een keurige 9e plaats, vlak achter de profteams van Dunkerque en Marseille.

Na Cap Griz Nez begon het grote husselen. De voorspelde windstilte diende zich aan, en alle boten parkeerden. Waar de nieuwe wind vandaan zou komen (en of die er überhaupt zou zijn) was helaas niet te voorspellen: zou het warm genoeg worden voor thermische invloeden van het land, zou de wind op zee meer vrijheid hebben, en hoe was dit plaatje te rijmen met de stroming die zich tegen ons zou keren? Navigator Bart stond voor een interessante kwestie, die mogelijk nog interessanter werd door het slechte zicht en een haperende GPS.

Uiteindelijk werd voor dezelfde kant gekozen als de meeste profteams: de kust. Met een duidelijke referentie ten opzichte van deze boen (die op dat moment de top-5 van het klassement bezetten) werd de ochtend tegemoet gezeild, en leken we lekker bezig. We wonnen wat op de boten voor ons, en speelden het spelletje met de winddraaiingen en stroming rond de kust goed mee. Halfverwege de dag waren Marseille en Dunkerque iets uitgelopen, en lag de TU samen met de rest van de boten aan de kust geparkeerd. Wat zou er op zee gebeurd zijn?

Dat werd Sicco en David, die vanaf 16:00 op de kademuur stonden te wachten, vrij snel duidelijk... Op zee heeft meer wind gestaan, en hebben de meeste studenten-teams grote winst geboekt. Resultaat: De ranglijst draait bijna volledig om: De teams die in de kopgroep Cap Griz Nez rondgingen eindigen achteraan, en de BRED, één van de laatsten aan de kaap, komt als eerste binnen. De TU Delft mist, samen met een flink aantal andere boten, zelfs de tijdslimiet, en moet haar eerste offshore afsluiten met een DNF (‘Did Not Finish’). Dat de volledige bezetting van het erepodium ook niet, of heel laat finisht, is morgenochtend misschien een schrale troost. Nu eerst slapen na een lange nacht op zee!