Offshore Dieppe-Pleneuf
Aan de wind, <20 knopen, een ruwe zee en verraderlijke stromingen waren zomaar verwachtingen voor de 194 mijl lange beuk-etappe naar het mooie kustplaatsje Pleneuf-Val-Andre. Dit werd er een op karakter; kou, vermoeidheid en een gebrek aan slaap viel de vloot ten deel.
Grofweg was de offshore op te delen in 2 delen, gescheiden door de Cap de la Hague, een van de westerlijke punten van Frankrijk, waar stroming, wind en golven een raar schouwspel vormen. 5 uur 's middags vlak voor de kust van Dieppe startte het eerste deel. Aan de wind voeren we langs de kust, tot de vloot op een gegeven moment de zee koos en de nacht viel. We hadden een goede start en wisten ons in de kopgroep te krijgen. De vloot lag dicht bijeen en op de 10e plaats liggend was alles nog mogelijk. 's Nachts werd er door een overkomend koufront een flinke shift naar rechts verwacht, waardoor iedereen zo ver mogelijk de zee op probeerde te komen. Team Delft Challenge ging ook, maar besloot toch wat hoger te zeilen, waardoor we wel minder ver naar rechts kwamen, maar waardoor we wel veel hoogte wonnen. De vloot was buiten zicht en in het pikkedonker begon Delft Challenge aan een ware bikkeltocht op karakter!
In de ochtendschemering kwamen we een boot tegen, Ville du Port - Reunion kwam bakboord voor langs en verdween weer in de schemering. We voeren verder en langzaam kwamen er meer boten in zicht; allemaal achter ons! We hebben 's nachts goed gevaren en de keuze om hoger te varen heeft goed uitgepakt. Ver voorop ligt Ville du Port, die een 2 uur eerder vlak voor ons langs ging... Waren wij daar ook maar overstag gegaan. De eerste gate lagen we 3e, geen slecht nieuws voor het shoreteam, die alleen deze standen doorkrijgt.
Zoals verwacht was de stroming lekker op dreef, en was de rotskust erg verleidelijk. Tussen de rotsen doorlaverend, hier en daar hard oploefend/vallend ontweken we de rotsen en behielden we onze derde plaats. Door de harde stroming dreef de vloot echter enorm ineen, en lag nummer 2 t/m 20 binnen 3 minuten van elkaar! Er werd op het scherpst van de snede gevochten en hier en daar verloren boten door een klein foutje of een rotsje ineens veel plaatsen. Samen met studententeam Safran maakten wij er vlak voor het einde van de rotsen een kleine misstap.. Het ronden van een merkteken in 4,5 knopen stroom viel nog niet mee, en samen met Safran werden we in het zog van de boei stuurloos 50 meter weggezet. Er glipten 10 teams tussen ons door.. Na dit heftige stuk kwamen het tweede deel van de offshore: 80 mijl reach. Afwisselend met de grootste spinnaker (masthead), de kleine (fractional) en de genua's werd dit deel een ware dragrace. Hard werken op de main, genua en de stuurpositie. In het begin wonnen we met de masthead erg veel en werd ook een shift naar links goed benut. Rond de 7e
plaats lagen we nu. Na deze windshift hezen we de fractional. Door een vasthangende val en wat heen en weer gepeel met de fractional en de genua verliezen we hier veel en liggen we 13e. Uiteindelijk hebben we de goede groove weer te pakken en lopen we langzaam maar zeker in op onze voorlopers. We weten studententeam Brest Grandes Ecoles nog te pakken, en naderen op 10 meter Ville de Geneve en Lagardere, maar weten die niet te pakken. Met een 12e plaats die drie keer meetelt zijn we wel enorm tevreden, met als klap op de vuurpijl het koude biertje en lekkere McRoosalds hamburgers, verzorgd door onze geliefde shorecrew!
Overigens hoorden we deze morgen dat er toch veel boten tegen de rotsen zijn gevaren gistermiddag. Maar liefst 15 boten, varierend in schade. Onder de ernstige slachtoffers zijn helaas ook Brunel en Mummaduck, onze nederlandse partners in crime.
Vandaag een korte inshore gevaren waar we 16de zijn geeindigd. Nu weer rust pakken voor de volgende offshore van morgen om Bretagne heen richting Lorient. Voor de zeilers een 200 mijl race, voor de inshore een korte route over de weg. Vanavond een 3-gangen diner met alle 3 de Nederlandse teams waarna we de halve finale op groot scherm zullen gaan kijken. Hopelijk is er dan voor Brunel en Mummaduck ook wat beter nieuws wat betreft hun boten.


Warner en Carine
Dank voor deze stukjes. Je weet de spanning over te brengen als een Jack van Gelder, maar dan met enige vertraging, en (gelukkig) distantie.
We hebben enorme bewondering voor jullie vechtlust (en zijn blij dat alles heel gebleven is bij de Witte Dame) !
Keep on going !
Warner en Carine
Ellen en Piet
Dag zeilers,
we waren even zelf op zee en moesten ons nu inlezen.... geweldige verhalen weer, we leven direkt helemaal mee.
Om het resultaat van vorig jaar te evenaren,maar je wilt het natuurlijk liever nog verbeteren, verwachten we nog de nodige vechtlustige verhalen te lezen. De stijgende lijn is al ingezet, nu verder! We volgen jullie vanaf nu weer dagelijks op de voet, zet hem op! Knallen!
Ellen en Piet van der Meulen
Nieuwe reactie inzenden