Offshore Lorient – Talmont Saint Hilaire:

Na een inspirerende stopover in het grootste offshore-racecentrum van Europa, het Tabarly-centrum in Lorient waar meer trimarans en mini 6,50’s liggen dan Polyvalken in Friesland, is het Team gisteravond vertrokken voor 105 zware mijlen naar Talmont Saint-Hilaire. Na een prachtige 5e plek tijdens de inshore en een finaleplaats voor het Nederlands voetbalelftal werd vol goede moed vertrokken. Van een weersvoorspelling met gebrek aan wind kijken we inmiddels niet meer op, en het ‘gameplan’ was waterdicht: zoveel mogelijk voortgang naar het zuiden maken voordat de wind zou wegvallen, zodat we als eerste de nieuwe wind zouden bereiken.

De start was goed, na drie algemene terugroepen lag de TU Delft tussen de profs, en voor de koplopers in het studentenklassement. Het kruisrak in de baai van Lorient kende veel positiewisselingen, omdat de minimale hoeveelheid wind zich in kleine veldjes over de baai verspreidde. Vlak onder de kust van Ile de Groix, waar we twee dagen eerder tijdens de coastal-race nog goede zaken deden, moesten we toekijken hoe we voorbijgelopen werden door boten die meer het midden van de baai betere snelheden haalden. Achterin het veld gingen we rond het eiland en kon de spinaker omhoog; de inhaalrace was begonnen!

Door het eiland krap te ronden werd direct winst geboekt: via de binnenbocht werd de aansluiting met het veld behouden, en zag onze positie er rooskleurig uit. De wind draaide volgens voorspelling naar rechts, waardoor de andere boten vroeg of laat zouden moeten gijpen en onze koers zouden kruisen. Mummaduck, met hun uit Lorient afkomstige navigator Laurent Pages, lag ver voor op het hele veld en wees de weg; de TU Delft lag op koers om als binnenste boot op een top-10 positie in het veld in te voegen toen we de nacht ingingen. Het wachten was op het moment dat de wind weg zou vallen...

De 'shutdown' kwam enkele uren eerder dan verwacht, zodat rond een uur of 1 's nachts het zenuwslopende geflapper begon. In het donkerste deel van de nacht, tussen 1 en 5, varieerde de wind van een nauwelijks voelbaar briesje van 5 knopen tot het absolute nulpunt. In dit soort condities kan één overtrekkende wolk, een minimale draaiing of een klein vlaagje grote positiewisselingen veroorzaken, dus de sfeer was gespannen. Met verrekijker en peilkompas werden de lichtjes aan de horizon in de gaten gehouden, terwijl de wind meerdere malen 180 graden draaide, en er constant gewisseld werd tussen spinaker en lichtweergenua.

Liever hadden we wat verder aan de rechterkant van het veld gelegen, maar door de vroege windstilte waren we de vloot nog niet dicht genoeg genaderd om ons perfect te positioneren. Enkele andere boten, waaronder de ervaren pro's van Groovederci, kozen echter bewust voor onze kant en sloten achter ons aan. De loterij was begonnen, en de volgende ochtend werd de hoofdprijs uitgekeerd. Rond een uur of 5 kregen we voldoende wind om langzaam aan de wind te varen, op een directe koers naar de finish bij Talmont. Na uren in opperste concentratie elk zuchtje wind te benutten zagen we ons lot in korte tijd veranderen. De boten die verder offshore waren gebleven hadden deze wind eerder in de nacht gekregen, en langzaam schoven de lichtjes van rechtsachter onze spiegel naar rechtsvoor onze boeg. That's offshore racing...

De top 10 tot 15 van de offshore werd door het invullen van deze wind bepaald; Delft Challenge begon een dragrace tegen de rest van de vloot. Gedurende de dag bouwde de wind langzaam, en konden we de laatste uurtjes zelfs nog een spinaker hijsen. Na een spectaculair reachrak en een klein stukje downwind kwamen we als 18e boot over de finishlijn, voor de pro's van Groovederci en vlak achter onze concurrenten van Safran. Deze 'race binnen de race' pakte dus goed uit, maar wat hadden we de afgelopen nacht graag een beter lootje uit de loterij getrokken...

Voor Sicco, onze grootste voetbalfan, wachtte er op de steiger een tweede deceptie. Via de marifoon hadden we namelijk vernomen dat het Nederlands elftal met 1-0 wereldkampioen was geworden, maar kennelijk waren we op dat moment te geconcentreerd op winddraaiingen om deze Franse radioboodschap correct te ontcijferen. But hey, that's offshore racing...

Jaap