Offshore Talmont saint Hilaire– Royan.

Vanwege een harde storm waar iedereen op zit te wachten, wordt de offshore naar Royan een dag vervroegd. Na een mooie dag inshores varen, wordt dan om 20:00 de offshore gestart. De uitdrukking “stilte voor de storm” is voor deze offshore qua weervoorspelling volledig volgens het boekje. Het wordt een offshore met een beginnend windje van 10 knopen die langzaam lichter wordt naar 4 tot 6 knopen. Tijdens de start lijkt het wel of iedereen staat te springen om richting de storm te varen, want de start moet 3 keer worden overgedaan.

Tijdens het eerste kruisrak staan er mooie golven van ongeveer 3 meter die als huizen op je afkomen. Dit maakt het varen lastig omdat in een dal van een golf minder wind staat dan op een top van de golf. Hierdoor moet je op iedere golf je zeilen aanpassen. Met veel te veel kleding aan om de nacht in te gaan, is dit een interessant stuk. Na het ronden van de bovenboei is het bijna 1 rechte streep naar Royan. Met een knik in de schoot, iets lager dan aan de wind, stomen we met 7 knopen op de teller door. Dit stuk is eigenlijk achter elkaar aanvaren voor 47 mijl, dus ongeveer 7 á 8 uur varen.

In de nacht zit de vaart er goed in. Heel langzaam wordt Essec, die vlak voor ons lagen, zenuwachtig en beginnen steeds vaker in hun zeilen te schijnen. Uiteindelijk lukt het ons om er onderdoor te gaan in lijn van Nouvelle Caladonie en Duinkerken. Hiermee lijken we op de goede weg te zijn. Door de warme wind is het niet koud ondanks de heldere hemel wat een prachtige sterrenhemel gaf. Venus die ons trouw als eerste komt begroeten, de poolster achter ons latend en de melkweg doorkruist met vallende sterren. Opnieuw een mooi staaltje van moeder natuur, nadat de vorige offshore de dolfijnen ons kwamen begroeten. Echter wel iets te gretig, want een zwom al spelend tegen het roer…zo heeft iedere offshore zijn eigen bijzonderheden.

Weer terug naar de strijd in de nacht. Langzaam begon de wind te draaien waardoor deze meer van achter kwam en we de spinaker op konden zetten. De wind werd steeds zwakker en zwakker wat tijdens deze Tour de France a la Voile bijna een traditie begint te worden. De groep onder ons wordt langzaam voorbij gevaren wat ons rond 4 uur ’s nachts op een 15 plek bracht.

Nu hadden we er 47 mijl opzitten en de vermoeidheid begon langzaam parten te spelen. We moesten nu voor de wind in de geul naar Royan. De stroming kreeg hier de overhand, met 0.00 knopen bootspeed gingen we toch nog 2.9 knopen over de grond. Na een tijdje kwam er een windje van 4 knopen waardoor we spoedig aan ons laatste gedeelte konden beginnen. Tegen de wind in met bijna 3 knopen stroom mee. De meeste stroom opzoeken was de winnende factor. Tijdens het laatste stuk hadden we meer dan een half uur een prachtige regelmatige snelheid van 0.00 knopen door het water. Echter de stroom zorgde ervoor dat we nog met 2.7 knopen richting de finish gingen. Een zenuwslopend wedstrijdje dobberen naar de lijn. Ongeveer 500 meter voor de finish waren de koplopers van ongeveer 8 boten bij de kust door de turbulentie van de stroming achteruit aan het gaan, dit was een vreemd zicht. Het anker werd beneden klaar gemaakt om ervoor te zorgen dat wij niet achteruit zouden gaan. Dit terwijl wij aan de wind aan het varen waren en achter ons de spinakers dichterbij kwamen. Frustrerende chaos zo dicht bij het einde. Het leek er even op dat we over de finish gedreven zouden worden. Echter door een zuchtje wind konden we na een half uur met de finish echt op steenworp afstand als 11e de lijn over dobberen.

Om 08.00 uur finishte we na 12 uur varen, 8:30 werden we vriendelijk begroet met overheerlijke croissants, hamburgers en pain au chocolat. Omdat het 14 juli is, wat een feestdag is in Frakrijk, mogen we een dag uitrusten om ons voor te bereiden op een mooie inshoredag in Royan.

’t Anker, Rinse Ubbink