Inshore Royan (Part deux) + Transit voorbereiding

Terwijl in heel West-Europa de caravans in de rondte vliegen en bomen bezwijken, is de wereld in Zuid-Frankrijk nog niet vergaan. Integendeel, slechts 15 knopen zijn gemeten op de meetapparatuur aan boord. Na de deceptie van gisteren (lopend windje, 5:45 uur opstaan voor 1 race) beginnen we met frisse moed aan weer een dag met weinig wind.

Wederom kraait de elektronische haan om 5:45 uur, aangezien het comite rond lunchtijd weer binnen wil zijn omdat er vanavond gekraand moet worden. Na een paar bakken espresso gooien we los en motoren we een uur tegen 3 knopen stroom in naar de start. Daar aangekomen is er net genoeg wind om vooruit te komen, dus gaat er gestart worden. Weinig wind en 2 knopen stroom tegen maken het lastig om de lijn over te komen, dus zijn er uiteindelijk 4 pogingen nodig om het veld fatsoenlijk over de lijn te krijgen.

Poging 1 en 2 zijn geen starts om over naar huis te schrijven, maar omwille van de onbegrensde lust naar meer informatie van onze trouwe bloglezers doen we het toch! We gaan voor een positie dicht bij de boot, oplijnend met o.a. Team HEC. Het hele pack heeft moeite met accelereren en uiteindelijk delven we het onderspit. Een verbouwereerde Bert besluit om de alles-of-niets tactiek toe te gaan passen: naast de startlijn wachten en op volle snelheid op het schip afstormen waar dan hopelijk een gat ontstaat. In de derde startpoging slagen we dit scenario waar te maken: we zijn erg goed weg. Helaas een algemene teruggroep.

Dan de grande finale, poging 4 met zwarte vlag. De wind draait wat naar links, wat de andere kant van de lijn iets gunstiger maakt. Echter zeggen de voorspellingen dat de wind naar rechts zal trekken overdag, dus blijven we inzetten op rechts. De alles-of-niets truc bij de start blijkt echter slechts 1 op de 2 keer te werken, waardoor ons geluk bij poging 3 reeds was verspeeld. We komen dus slecht weg bij de start. Tot overmaat van ramp blijkt dat de breinen achter de rechter-shift-voorspelling waarschijnlijk dezelfde zijn als degenen die gisteren voorspelden dat de wereld zou vergaan in een allesvernietigende storm, wat bewezen wordt in het eerste rak met een dikke windshift naar links. Bij de bovenboei sluiten we met ongeveer 5 boten achter ons aan bij het veld. We ploeteren ons nog een beetje naar voren en bij de laatste reach pakken we nog 3 boten op techniek. Helaas echter weer geen single-digit resultaat waar we al zolang met smart op wachten…

Na 1 race blijkt bij het comite de 5 alweer in de klok te zitten en gaan we terug naar de wal om de boot te strippen voor de grutage (kranen). Om half twaalf liggen we aan de steiger met alleen de mast nog op de boot en gaan we uit verveling de boot schoonmaken en veel te lange stukjes voor de website schrijven... Op het moment van dit schrijven is ook de schoonmaakploeg uitgespeeld en is het grote wachten wederom aangebroken.

Komende nacht zal het konvooi, bestaande uit de Camion, de Gele Stormvogel met boot en de Grauwe Wolvo met Beige Wunderhund vertrekken naar Port Camargue aan de Middellandse Zee voor het tweede deel van deze Tour. Traditioneel zal er gedurende deze 600 km lange monstertocht een van de wagens pech krijgen. Hoewel quatorze Juillet, Frankrijk’s grote feestdag, inmiddels is geweest, is er weer veel potentie op het stukgaan van een van onze fraaie wagens.

De Gele Stormvogel is lang favoriet geweest met de vele breakdowns op cruciale momenten in het voorseizoen, maar de Grauwe Wolvo is de laatste weken een opvallende inhaalslag begonnen. De uitlaat is reeds doormidden gebroken, het tapedeck is in de fik gevlogen en de motor is steeds minder betrouwbaar met een paar fraaie stalls op de drukste rijbanen van Royan. Stemmen op de auto naar keuze kan via het plaatsen van een reactie bij deze nieuwspost!