Leerprocessen in de voorste regionen...

Vroege start: 8.30 uur op het station Delft. Met een kop koffie van de kiosk gaan we op pad, nu we in Scheveningen trainen is de reistijd gelukkig een stuk korter geworden en zijn we al om 9 uur bij de boot. Wel missen we de luxe van de kleedkamer bij Hellevoetsluis, we staan in de regen onder een afdak om te kleden. 

Er worden 2 blokken gevaren waarbij de focus ligt op het varen met de golven en stroming.  Dit vereist meer planning en coördinatie om op de juiste tijd de boeien te ronden. Bert heeft het tempo zoals gewoonlijk zeer hoog gelegd en we zijn allemaal blij als we de kant op gaan om te lunchen en even uit te rusten.  

Tijdens het 2e blok zit iedereen perfect in de ‘groove’: de golven zijn geen uitdaging meer en de gehele bemanning beweegt zich als één man over ‘De Witte Dame’.  Na de boot te hebben opgeruimd wordt met 2 auto’s naar Delft vertrokken, in de ware teamgeest van efficiëntie gaat de auto van Matt boodschappen doen en is de Stormvogel op weg naar de Hydroloods om de in de strijd gescheurde spi te drogen te hangen. Na een heerlijke pasta met rode pesto en spek wordt de dag nog eens nabesproken. Daarna wordt op de bank voor de tv genoten van Wipe-out, waarbij de deelnemers zo snel mogelijk over bijna onmogelijke hindernissen moeten; iets wat ik zelf de volgende dag aan de lijve zal ondervinden op de boot...

Rens had namelijk een briljante ingeving tijdens de nabespreking: ‘Bert, misschien moet Ewout eens een dag gaan voordekken, dan weet hij pas echt wat er om hem heen gebeurd’. Zo gezegd zo gedaan en ik stond dus de volgende ochtend met klimtuigje, spike en peelshackle op het voordek! Na een paar overstagen paste ik steeds makkelijker door de neerhouder om naar de andere kant te komen. In tegenstelling tot gisteren werd in deze training meer de nadruk gelegd op de langere rakken en spinnakerwissels, hetgeen ik nog nooit zelf gedaan had! Tussen de sessies een goede lunch op de kant, nu in de zon en met de krentenbollen die Rinse speciaal uit Enschede had meegenomen. Hierna gingen we weer het water op en na een korte uitleg ging ik aan het werk om zo snel mogelijk van masthead naar fractional te peelen. Vanuit de railing kreeg ik af en toe een ‘Ewi, let eens op wat je doet!’; de comedy of errors was begonnen. Vanaf toen heb ik mijn teamgenoten kunnen laten genieten van schelden, vallen en overige onhandigheid.

In het leerproces waren af en toe fantastische kreten te horen als: ‘Er zijn hier 3 voordekkers aan boord, kan niemand me hiermee helpen?’, ‘Spizak, blijf eens liggen!’ en ‘Wat doet dat luik daar nou weer?’

Na een klein kwartier en een paar wissels begon ik er echter steeds meer handigheid in te krijgen, en werd het voor de rest van de boot acceptabel. Helaas begon na een paar uur de wind langzaam af te nemen, en toen de windmeter nog maar een magere 3 knopen aangaf besloten we om terug te gaan naar de haven. Matt en David zijn toen nog een klein uurtje met de B&G bezig geweest om de juiste kalibratie in te stellen. Bij aankomst in Delft zijn we bij Michiel thuis gaan eten, waar hij met Jaap de nieuwe navigatie-pc aan het bouwen is, die er overigens zeer chique en robuust uitziet. Culinair hoogstandje van de avond: pasta met walnoten, blauwe kaas, peer en spek…… Heerlijk!

Team Delft Challenge heeft nog 1 trainingsweekend te gaan in Nederland: zaterdag zal weer de focus liggen op boathandling  en zondag doen we mee met de Ijspegel, de winterwedstrijd in Scheveningen. Hierna zal de boot naar Delft gaan om een nog een beetje extra liefde te krijgen. Na de tentamens wordt er namelijk vertrokken naar Pornichet voor de GP Atlantique!

-Ewout ‘Ewi’ Lubberink

Volg ons ook op SailReport.nl!