Geen wind is ook wind

Vandaag was de laatste dag dat we de wateren van Duinkerken onveilig hebben gemaakt tijdens de inshores. Terwijl de vloot het ruime sop koos stond er nog 10 knopen wind welke langzaam minder zou worden gedurende de dag. Echter was er vlak voor de eerste wedstrijd al weinig meer over. We moesten tijdens de wedstrijden onze adem inhouden omdat we anders het kleine beetje wind zouden verstoren. Een fragiel dun windje waar het comité nog net twee wedstrijdjes wist uit te persen.

We hadden wat goed te maken van gisteren en de spirit zat er goed in. Een formidabele eerste start was dan ook een goed begin van de eerste wedstrijd. Met de stroom in onze rug lagen we lekker op koers. Bij de bovenboei echter werd het heel gezellig, vele boten begonnen luidkeelse gesprekken te houden wie als eerste de boei mocht ronden. Om in de zeiltermen te blijven raakten wij net onder een treintje boten in de knoop. Hierdoor kregen we helaas een mooi uitzicht over de boten voor ons. Het was een mooi gezicht, maar eigenlijk kijken we daar liever voor achterom. Tijdens het downwind rak is de trim van de zeilen en de stand van de mast nog onder de loep genomen, de tweede versnelling was lastig te vinden. Een schrale troost was dat meerdere goede teams ook de kluts kwijt waren, waar deze dan ook mag zitten in een boot. Het fragiele windje was niet iedereen tegelijk gunstig gezind. Gelukkig is de Tour de France a la Voile een maand lang genieten op het water waarin alles mogelijk is. De eerste kaarten zijn geschud, de kansen zijn echter nog lang niet bepaald.

Na de tweede wedstrijd werd er door het comité op wind gewacht. Team Delft Challenge wou zeer graag nog een derde pot varen om de afterburner nog eens goed aan te zetten. Helaas had de wind er geen zin meer in en zijn we na een tijdje wachten moesten snel naar binnen gestuurd om de laatste schut van de sluis te pakken.

In het kamp is gisteren ondertussen de oud en vertrouwde basket weer in elkaar gezet. Nu kunnen we weer shoot-out doen voor de afwas. Ook in het kamp staat de tijd zeker niet stil, hoewel dit soms wel goed uit zou komen. Je zou denken dat het lekker rustig hebben. Ondertussen is echter: “De tweede fiets gestolen en dit keer niet teruggebracht door de politie, de niet regenwaardige tent vervangen, de eerste basketbal gesneuveld en is het mieren gevecht nog steeds gaande.” Geloof dat we aan het winnen zijn. Dit alles naast het maken van overheerlijke maaltijden en heerlijke broodjes door de crew.

Momenteel is de mentale voorbereiding voor de offshore naar Calais begonnen. Om half negen gooien we boot morgen weer los, dus dat wordt lekker vroeg opstaan.

- Rinse – ‘t Anker