Het mooiste weekend van het jaar

Na vele dagen trainen was afgelopen weekend de laatste training voordat we naar Frankrijk vertrekken. Het weer zat mee om het een goed weekend te maken. Door blessures en vakantie kon de bemanning niet helemaal rond worden gemaakt met mensen vanuit het team. Gelukkig heeft Bert wat contacten aangeboord en konden Wietse Heyninck en Luuk Leclerq ons zaterdag uit de brand helpen, waarvoor dank!

Samen met de Triple P hebben zaterdag veel snelheidstraining gedaan. Dit houdt in dat er veel lange rakken werden gevaren. Voor de mensen in de railing dus; niet de meest afwisselende training maar voor de trim en stuur posities zeer belangrijk. Met 15 knopen wind en een zonnetje op onze kop wel één van de mooiste dagen van het jaar. Dit is ook het NOS-journaal niet ontgaan: een toeschouwer heeft vanaf de pier een mooie foto gemaakt van de Triple P en ons.

Als afsluiter van alle trainingen deden we zondag mee aan de IJspegelrace in Scheveningen. Deze dag zaten we wat ruimer in onze bemanning en mocht ons eigen A-team aantreden. Weliswaar met een aanvulling, Diana Bogaards voer mee als achtste man (vrouw!). Gewapend met haar nieuwe camera heeft zij gedurende de hele dag vanaf het achterdek onze bewegingen vastgelegd, wat met 20 tot 25 knopen wind mooie beelden heeft opgeleverd.

Met deze IJspegel hebben we onze upwind-vaardigheden weer kunnen bijschaven. Doordat stroom en wind uit de zelfde richting kwamen duurde het eindeloos om bij de bovenboei te komen. Eenmaal boven stond er wel weer een traktatie op ons te wachten, namelijk downwind knallen in dezelfde 25 knopen! Met die wind en hoge golven een mooi spektakel. Waar we aan de wind terrein verloren op de grotere boten, kwam het voor de wind goed uit dat de Farr30 licht en klein van stuk is.

Helaas ontdekten we bij de eerste keer hijsen een grote scheur in ons spinnaker. Omdat we slechts één spinnaker mee aan boord hadden moesten we wel verder varen met de kapotte. Eigenlijk hoopte het hele team dat deze in een dikke vlaag ‘opgeblazen’ zou worden; altijd een mooi verhaal om mee naar huis te komen, en een mooie smoes om de trainingsspi te vervangen.

Na één ronde in de tweede wedstrijd werd deze hoop echter weggevaagd. 50 Meter na de onderboei was er een luide KNAL! De hele crew had meteen door wat er aan de hand was, en reageerde nog voordat er iemand iets kon zeggen. Godzijdank, want met een gebroken voorstag is daar ook absoluut geen tijd voor! Meteen afvallen en voor de wind varen, om maar te verkomen dat de hele mast naar beneden dondert. Met dank aan onze prehistorische (trainings-)genua 3 en een flinke dosis valspanning is de mast op de boot gebleven. Nadat de mast met vallen was gestabiliseerd moesten we wel terug naar de haven gaan.

Het is jammer dat de laatste dag zo heeft moeten eindigen, maar het is beter dat het hier gebeurt dan in Frankrijk. Inmiddels is de boot uit het water gehaald en staat ze in Delft. Hier zal zij de komende weken vertroeteld worden en de nodige aandacht krijgen. Zo kan zij weer in optima forma in Pornichet verschijnen waar Team Delft Challenge de eerst volgende keer zal gaan varen. De Grand Prix Atlantique in Pornichet is een voorbereindingsevenement voor de Tour. Voorafgaande aan het evenement zullen we een paar dagen trainen op de Atlantique, om zo alle Fransozen te laten zien wat wij dit voorjaar hebben gedaan!

-Sicco Dommerholt